 |
żródłem Pyrzyckich Spotkań z Folklorem byli sami ludzie, ich potrzeba
zaadoptowania się na nowej ziemi i chęć umocnienia na niej nowej tożsamości,
wszak przybyli tu, na Ziemię Pyrzycką z różnych regionów, kultywując "odmienny
folklor". Potrzebna była wówczas płaszczyzna, na której wymieniano by
doświadczenia, konfrontowano by poziom wykonawstwa oraz prezentowano własny, ze
stron rodzinnych pochodzący folklor. Odpowiedzią na takie zapotrzebowanie |
środowiska, był pomysł zorganizowania imprezy kulturalnej o bezkonkursowym
charakterze, dzieła tego podjęli się pracownicy i współpracownicy Pyrzyckiego
Domu Kultury: Artur Marcinkiewicz, Justyn Depo, Krystyna Olejniczak, Ewa Sikora,
Ryszard Głogowski, Bolesław Garczyński, Bernard Dębowski. I tak 15 czerwca 1980
roku w sali PDK odbyły się jednodniowe, I Pyrzyckie Spotkania z Folklorem, w
którym udział wzięło 8 zespołów ludowych Ziemi Pyrzyckiej i byłego
województwa szczecińskiego. Takie były początki. Kolejne edycje festiwalu przynoszą wiele
zmian, są coraz bogatsze w formie jak i w treści. Przybywa zespołów i imprez
towarzyszących, a sam koncert przeniesiono z dużej salo "starego" domu kultury w
plener. Scenę usytuowano na placu przy Urzędzie Miejskim. "Przenosiny" odbyły
się podczas II PSzF, organizowanych zresztą w specyficznych warunkach stanu
wojennego. Rok 1984 to rok V Spotkań trwających już przez trzy dni, nie tylko w
Pyrzycach lecz również w innych miejscowościach. Powitanie zespołów nastąpiło w
piątek 1 czerwca, po którym to rozjechały się one do pobliskich wsi, gdzie
wzięły udział w towarzyskich spotkaniach. Festiwal okrzepł w swej formie
bezkonkursowego, ludowego festynu, któremu towarzyszą wystawy twórczości
ludowej, organizowane są plenery: rzeżbiarski, malarski, fotograficzny; odbywa
się jarmark z wielością jadła i napitków. Plonem jednego z plenerów
rzeżbiarskich była kapela ludowa. Autorami tych prac byli: Jerzy Sieniewicz,
Ryszard Cyza, Marek Tylmanowski, Stanisław Sarzała. X Jubileuszowe spotkania
uzyskały bogatą oprawę, ukazała się gazetka festiwalowa pt. "Pyrzycki Kogutek".
Kogutek był w pierwszych latach symbolem imprezy. Gazeta na bieżąco informowała
o koncertach, imprezach towarzyszących i spotkaniach mniej lub bardziej
oficjalnych. Ulicami miasta po raz kolejny przeszedł barwny, roztańczony korowód
pięćdziesięciu siedmiu zespołów, po którym klucze do bram miasta przejął Artur
Marcinkiewicz, co było sygnałem do rozpoczęcia rządów tych co umiłowali folklor.
Coraz większa ilość zespołów, także z zagranicy oraz wymagania polskiej sekcji
C.I.O.F.F. powodują, iż od roku 1991 spotkania trwają już nie trzy a pięć dni.
XII PSzF choć miały być pechowe, wszak były trzynaste, udały się znakomicie. Nie
były to jednak spotkania podobne do pierwszych czy drugich. Dzielą je bowiem
lata doświadczeń organizacyjnych, poszukiwania formy najlepszej prezentacji
dorobku twórczości ludowej w dziedzinie tańca, muzyki i rękodzieła. Po raz
pierwszy w roku 1992 zorganizowano Koncert Muzyki i Pieśni Religijnej w kościele
parafialnym pw. Wnb. N.M.P. oraz koncert finałowy, na którym dziesięciominutowe
programy prezentowały zespoły zagraniczne, kończąc tym samym blok koncertów
festiwalowych. XIII PSzF towarzyszyła Konferencja Komisji Festiwalowej C.I.O.F.F.
Uczestniczyli w niej: z Włoch Giovanni Pistilli, ze Słowacji Bruno Ravnikar, z
Niemiec Bernard Schaefer, z byłej Czechosłowacji Peter Homolka oraz Prezydent
Sekcji Polskiej Jerzy Chmiel. Następne festiwale są kontynuacją wypracowanej
podczas poprzednich Spotkań formuły pięciodniowej, plenerowej imprezy o zasięgu
międzynarodowym. Zyskują bogatą oprawę plastyczną. Drukowany jest plakat oraz
informator, w którym znajdują się dane o zespołach, krótka historia Pyrzyc i
samego festiwalu, program poszczególnych koncertów, informacja o sponsorach oraz
wizerunki osób tworzących zespół organizacyjny. Scena została zadaszona, tym
samym uniezależniło to organizatorów od kaprysów aury. Powstaje również nowa
scenografia. Zrezygnowano ze starej - fragment murów obronnych i Baszta Sowia.
Głównym elementem nowej dekoracji jest emblemat przedstawiający stylizowaną
postać tancerza ludowego oraz zarys Baszty Sowiej wpisanej w dużą literę P. I
tak powoli Pyrzyckie Spotkania z Folklorem rozwijały się, nabierały
profesjonalizmu i rozmachu. Łącznie było 73 festiwalowe dni, wystąpiło 724
zespoły (niektóre kilkakrotnie). Swoje najlepsze programy prezentowały 193
zespoły Ziemi Pyrzyckiej, 1198 zespołów z województwa zachodniopomorskiego, 233
razy zespoły z różnych regionów Polski i wystąpiło 99 zespołów z 29 krajów
Europy, Azji i Ameryki Północnej. Koncerty prowadzili m.in.: Krystyna Olejniczak,
Aleksander Gierczak, Andrzej Jabloński, Zygmunt Chowniak, Ryszard Flak, Jan
Gąsiorek, Artur Marcinkiewicz, Ewa Sikora. Głównymi organizatorami Pyrzyckich
Spotkań z Folklorem są pracownicy Pyrzyckiego Domu Kultury wspomagani przez
Wydział Kultury Urzędu Miejskiego w Pyrzycach, a wspierani finansowo przez Radę
Miejską, Urząd Marszałkowski i sponsorów.
|
 |
|
 |
|
